เมื่อเหล่าทรชนที่จากไปได้หวนกลับมา
มันทำให้ข้าได้รื่นรมย์กับการใช้ชีวิตอีกครั้ง
แต่ไม่นานข้าก็รู้สึกเหนื่อยล้าที่ต้อง ฝ่าน่านน้ำข้ามมหาสมุทรเป็นเวลานานแสนนาน
นี่คือเรื่องราวของข้า ผจญทะเลครั้งที่ 5
หลายปีต่อมา
กลิ่นแห่งความมืดและไอปีศาจ ที่ข้าคุ้นชินบัดนี้ลอยฟุ้งทั่วบรรยากาศ
ตอนนี้ข้าฟังอะไรไม่ออกเลย
นี่มัน มนต์ดำนี่นา ท่านกัปตันซินแบด
ขืนจอดเรือ ได้ตายยกลำแน่
รีบไปจากที่นี่ดีกว่ากัปตัน
อยู่ไปก็ไม่รอด
เรายังไม่รู้แน่ชัด
ข้าต้องเข้าไปในวังก่อน
โซเรห์
กัปตันซินแบด
เกิดอะไรขึ้น
ตามข้ามา พาสหาย ท่านมาด้วยแล้วข้าจะบอก
หนึ่งคืนก่อนหน้านี้
สำหรับข้าแล้วองค์สุลต่าน เปรียบเหมือนพ่อคนที่สอง
ส่วนองค์หญิงคือ ชีวิตของข้า
และเพื่อเป็นการถวายการ ต้อนรับทั้งสองพระองค์อย่าง
สมพระเกียรติ
ขอเชิญพบกับ
ฮัสซันจ้าวมายากล
ขอเดชะฝ่าบาท ผู้ทรงเรืองพระนามอันเกริกก้อง
เป็นบุญของหม่อมฉัน ที่ได้เข้าเฝ้าถึงในวังแห่งมาเล็ก
คืนนี้ หม่อมฉันใคร่ขอแสดงกลระดับยอด
ที่จะทำให้สายตาทุกคู่ต้องตะลึง พรึงเพริดและเริงสำราญโดยทั่วกัน
และในกล่องใบนี้ บรรจุเพียงเม็ดทราย
ที่หม่อมฉันนำมาจากบ้าน
แต่จงดู สิ่งที่มันจะปรากฏ เบื้องหน้าทุกท่าน ณ บัดนี้
สุดยอด น่าอัศจรรย์ใจจริง ๆ บอกเถิดฮัสซัน
ท่านแสดงมนต์วิเศษเช่นนี้ได้อย่างไร
แล้ว กล่องนั่น
คือกล่องอะไรแน่
หม่อมฉันขอรับรองด้วยเกียรติต่อฝ่าบาท
ในกล่องนั้นมีเพียงแค่เม็ดทราย จากบ้านหม่อมฉันเท่านั้น
เพื่อให้วางพระทัย
รับนักมายากลยาจกผู้นี้ ไว้เก็บความลับให้พระองค์เถิด
ยาจกเรอะ ถ่อมตัวซะจริงนะ
ปุโรหิตบอกเราว่าท่านคือ จอมขมังเวทย์ผู้ทรงอิทธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์
พวกเขาไม่ได้กล่าวเกินจริงเลย สหาย
เราสัญญาว่าจะมอบรางวัลให้อย่างงาม
หลังตะวันลับฟ้า สนธยามาเยือน
เช่นนั้นหม่อมฉันคง ไม่ทูลถามอะไรต่อฝ่าบาทอีก
เพียงแต่จะทูลขอพระกรุณา
ให้หม่อมฉันได้แสดงกลต่ออีกเล็กน้อย
ถวายแด่องค์หญิง เพื่อเป็นพระเกียรติ
ที่จะทรงเข้าพิธี อภิเษกสมรสกับกัปตันซินแบด
หม่อมฉันแปลกใจไม่หาย
ไยเขาจึงพลาดโอกาส เฉลิมฉลองงานมงคลฤกษ์นี้
เราเดินทะเลอยู่เป็นเวลาหลายวันหลายคืน
จนกระทั่งพวกเรา เดินทางมาถึงเกาะร้างขนาด
ยักษ์เกาะหนึ่ง
ดังที่ตั้งใจ
ไม่ได้เครื่องรางข้าก็ไม่เลิก ท่านเทพี
จะหวงก้างเกินไปแล้ว
ซินแบด เรามีทั้งทองทั้งเพชรนิลจินดาแล้ว
จะสนใจเครื่องรางนั่นไปทำไม
ไว้เป็นของขวัญวันวิวาห์ให้เจ้าหญิง
นางฝันจะครอบครองซักชิ้น
แล้วท่านก็ทำให้ความฝันนางเป็นจริง
ถูกต้อง
ชายอื่นให้ดอกไม้
แต่ข้าให้เครื่องรางศักดิ์สิทธิ์
ก็หวังว่าให้เป็นของขวัญแต่งงาน แล้วมันจะไม่เสื่อมฤทธิ์ล่องหนแล้วกัน
ให้ข้าใช้ดีกว่าน่า
ปากพาโจรจริง ๆ นะฟีรูเซ่
ใกล้จะถึงบ้านแล้ว
จะทูลขอพระกรุณา ให้หม่อมฉันได้แสดงกลต่ออีกเล็กน้อย
ถวายแด่องค์หญิง
เพื่อเป็นพระเกียรติ
ที่จะทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับ กัปตันซินแบด
หม่อมฉันแปลกใจไม่หาย
ไยเขาจึงพลาดโอกาส เฉลิมฉลองงานมงคลฤกษ์นี้
ตามสบายเถอะ
องค์หญิง
มีเพียงสิ่งเดียวที่ข้าคิดว่าคู่ควร กับองค์หญิงผู้มีสิริโฉมงดงาม
สรวงสวรรค์
มอบให้ท่าน ผีเสื้อน้อย
ข้าอยากจะหยุด ห้วงเวลาอันแสนวิเศษนี้เอาไว้ ตลอดกาล
รับด้วยเกล้าพะย่ะค่ะ งั้นหม่อมฉันจะหยุดให้
เจ้ารีบออกไปเดี๋ยวนี้นะ
เจ้า เจ้า เจ้า
ปาริซ่า ปาริซ่า ปาริซ่า
ตามข้ามา พาสหายท่านมาด้วยแล้วข้าจะบอก
โซเรห์ เกิดอะไรขึ้น
เครื่องรางชีพชนม์ ท่านมีรึเปล่า
ฟีรูเซ่ เอาเครื่องรางมา
ปาริซ่าบอกว่า
มันจะมอบพลังล่องหนหายตัวให้
ฝันของปาริซ่ามิได้สมปรารถนาทุกครั้งไป
เพราะเหตุนี้มันจึงได้ชื่อว่าเครื่องราง ชีพชนม์ หาใช่เครื่องรางล่องหนไม่
ไอ้กบฏ
ฝ่าบาท โซเรห์บอกพวกเราทุกอย่างแล้ว
กระหม่อมจึงมาที่นี่
เรากลัวว่ามันจะพาลูก ของเราไปปรนเปรอมัน
มันไม่ได้สนใจ ในร่างกายของปาริซ่าหรอกเพคะ
มันต้องการวิญญาณของนาง มากกว่า
สมญามันคือ เทวทูตขาว
มันเป็นพวกนักเวทย์ไสยดำ ที่คอยดื่มเลือด
ของสาวพรหมจรรย์ เพื่อเพิ่มพูนอาคมให้แก่กล้า
ถ้าหากมันได้วิญญาณขององค์หญิงไป
ล่ะก็ ยังทรมานกว่าการไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดนัก
รังของนักพรตขาวอยู่ที่ไหน
รังของมันอยู่ใจกลาง เกาะขนาดยักษ์ที่ชื่อว่ามาซีโจเนีย
ที่นั่นมีแต่ ความมืด
แม่มดเฒ่าได้บอกว่า ข้าคือความหวังสุดท้ายขององค์สุลต่าน
และข้าจะต้องเดินทางไปยังทะเลทรายดำ
ภายในระยะเวลา ไม่เกินสี่สิบวันสี่สิบคืน แม้จะไม่มี
แม้จะไม่มีใครรู้ว่าตอนนี้
องค์หญิงเป็นตายร้ายดีอย่างไร แต่อย่างน้อยข้ายังมีหวัง
ซินแบด เรือใกล้พร้อมเดินทางแล้ว
งั้นเหรอ
พวกท่านไม่ได้ครองคู่กันหรอก
ยังไงก็ต้องยอมรับ ตัดอกตัดใจซะเถอะ
กฏมณเทียรบาล ห้ามไม่ให้องค์หญิง แห่งมาเล็กแต่งงานกับชายสามัญชน
เจ้าบ้านั่นมาอีกแล้ว
มาอยู่ได้ทุกวี่ทุกวัน จ้องตาเป็นมันยังกะหมาในมองเหยื่อ
แต่เราชอบสายตาที่เขามองเรานะ
ทหาร วางเกี้ยวลง
วางใจเถอะโซเรห์ ถ้าเขาคิดร้ายยังไงต้องฝ่าด่านทหารก่อน
ทหาร ก็ชายล้วน
ไม่มีผู้ชายที่ไหนจะปกป้ององค์หญิง ได้เท่ากับหม่อมฉันอีกแล้วเพคะ
อย่าลืมนะ เพคะว่าพระองค์ คือราชธิดา
คือ ข้าชักสังหรณ์ใจว่าท่านมีแวว จะหัวหลุดออกจากบ่าแล้วล่ะตอนนี้
ใครเรียกข้า
สองตาของข้า มองเห็นมหาสมุทร
แต่บนชายฝั่งมีตาของมันข้างเดียว
มีเพียงหัวใจเท่านั้น ที่จะเป็นอิสระ
สองตาของข้ามองเห็นมหาสมุทร
เรือของข้าจมดิ่งลงสู่ก้นมหาสมุทร
เอากล้องมา
บนเกาะนี้มันยังจะมีของที่ไม่ใหญ่ มหึมาขนาดนี้เหลืออยู่อีกรึเปล่า
ทำอะไรของเจ้าน่ะ
ก็มันหิวนี่กัปตัน ขอหน่อย
ถ้าหิวก็อย่าพูดมาก รีบขุดซะ
เอาเลย
ข้าขอสั่งให้พวกเจ้า หยุดเดี๋ยวนี้
อับดุลฟังข้านะ อยู่นิ่ง ๆ
มันแค่จะปกป้องไข่ของมัน นิ่งไว้ก่อนนะ
เดี๋ยวก็รอดแล้ว อย่าหงายนะ
ช่วยด้วย
อย่านะ
ถอยไป ถอยไป
กลับไปที่ค่ายก่อน
โซเรห์บอกว่า ที่นี่เป็นเกาะดึกดำบรรพ์
นางพูดถูก
จากนี้ไปพวกเราเหนื่อยกันอุตลุดแน่
ทำไมไม่ให้เราฆ่านกยักษ์นั่นล่ะกัปตัน
ไม่จำเป็นอย่าฆ่า มูจี๊ด
ไม่จำเป็นเหรอ มันเกือบฆ่าอับดุลตายนะ
แต่อับดุลไม่ตายนี่
ถ้ามัวคิดแบบนี้
เรานั่นแหละจะเป็นปีศาจ ไม่ใช่มัน
ครับกัปตัน
ปาริซ่าท่านอยู่ไหน
คนรักของเจ้า กำลังฝันหวานอยู่ ซินแบด
องค์หญิง
ซินแบดต้องมาช่วยข้าแน่ ข้ามั่นใจ
ตอนนี้ เรือของมัน จมอยู่ที่ใต้ทะเลแล้ว
ซินแบด
มันว่ายน้ำ มาขึ้นฝั่งที่เกาะของข้า
เพื่อหาที่ตาย
ต้องการอะไร
ข้าไม่ได้ ต้องการอะไรหรอก
แต่ มันจะเกิดขึ้นเอง จะให้เจ้าดู
ว่ามันคืออะไร ยาอาน
ไม่
กัปตัน
สวรรค์ช่วยแล้ว มีน้ำดื่มแล้ว
รู้สึกจะเป็นน้ำผึ้งนะ
อยากดื่มคารวะฝีมือท่าน แต่ไม่มีน้ำให้ดื่ม
ที่นี่เป็นเกาะนะ ต้องมีน้ำซักที่สิ
เกาะอะไรมีทะเลทราย ปกคลุมทุกทิศทุกทางแบบนี้
ไหนล่ะอีกฝั่ง
ไหนล่ะอีกฝั่งของเกาะ ไหนล่ะ
ไหนล่ะ ไหน
ยิ่งพวกเจ้าพูดมาก ก็ยิ่งหิวน้ำมากขึ้น
ที่นี่เป็นเกาะต้องหาน้ำ ไว้ดื่มตอนข้ามทะเลทรายได้
งั้นข้าจะดับกระหาย ด้วยน้ำผึ้งนี่ก่อนละกัน
จามาล เจ้ารู้ได้ไงว่ามันไม่มีพิษ
ขอโทษด้วยนะกัปตัน แต่ข้าขอ
อย่าขยับนะ อย่าขยับ
ปล่อยเขาไป
ไปเลย
ไม่รู้ว่าจะมีช่างทอเสื้อซักกี่คนปะได้
น่าจะใช้เวลาหลายปีกว่าจะเสร็จ
ขาดยับขนาดนี้
ใช่
ทำไมเราไม่ทิ้งมันซะล่ะ
ปาริซ่า
ข้าไม่เคยท่องทะเลเพื่อเอาชนะใจอิสตรี
ข้าจะท่องแต่มหาสมุทร
อิสตรีหาได้เข้าใจยากดังที่ท่านคิด
เราต้องการสิ่งธรรมดา
ที่แม้แต่องค์หญิงยังถูกชะตา ยิ่งกว่าเพชรพลอยประดับ
รอยจูบรอยยิ้ม บทกวี
ที่ขับขานเพื่อนางตลอดไป
จันทร์กระจ่างสะท้อนโฉมหน้างามของท่าน
แก้มท่านขาวราวปุยหิมะ
ทั้งชื่นฉ่ำและงดงาม
หัวใจอันหนักแน่นของข้า
หมายชื่นชมใบหน้างามของท่าน
ข้าต้องไปก่อน
แต่ข้าจะกลับมา
ท่านสั่งอะไร ข้าจำได้เสมอ
ข้าคือซินแบด
ข้ารู้ว่าเป็นท่าน
และรู้ว่าท่านมาเพราะอะไร
เข้ามาสิ
ฟีรูเซ่
ซินแบด ท่านมาแล้วเหรอเนี่ย
กัปตัน หายไปไหนมาซะนาน
คิดถึงท่านแทบแย่
มา มานั่งด้วยกันก่อน
กัปตัน ทำไมมาช้าจัง
นึกว่าพวกเจ้าโดนสัตว์ประหลาดกินแล้ว
เผอิญข้าเห็นชาวบ้าน ต้อนรับพวกเจ้าอย่างดี
ใช่ พวกเขาต้อนรับขับสู้พวกเราอย่างดี
มา ๆ ดื่ม ๆ
ฉลอง ๆ
มันคือ ซินแบดพะย่ะค่ะ
สายสืบบอกข้าว่าเจ้าแอบนัด พบกับลูกสาวของข้าอย่างลับ ๆ
ขอเดชะ หม่อมฉันยินดีสารภาพ
ว่าหม่อมฉันรักองค์หญิงปาริซ่า
ยอมทุกอย่างเพื่อให้ได้แต่งงานกับนาง
แค่พระองค์รับสั่งหม่อมฉันจะทำ
หม่อมฉันให้นามว่า
ซินแบด
เจ้าโด่งดังสมชื่อ
ลูกสาวข้าบอกข้าแล้ว
ว่าเจ้าปฏิบัติกับนางเยี่ยงสุภาพบุรุษ
และนางก็รักเจ้าพอ ๆ กับที่เจ้ารักนาง
แต่คงจะไม่ได้ แม้ว่าชื่อของเจ้าจะโด่งดังแค่ไหน
แต่เจ้าก็คือสามัญชน
เสด็จพ่อ ลูกไม่สน ลองดำริดู
ประชาชนจะรักพระองค์มาก ถ้าทรงมอบธิดาให้หนึ่งในสามัญชนเหล่านั้น
ช่างเป็นความคิดที่ไร้สำนึกสิ้นดีเลย
วันนี้ลูกบอกว่ารักมันใช่มั้ยปาริซ่า
แต่ลองคิดถึงวันข้างหน้าสิ
ถ้าลูกต้องทนกัดก้อนเกลือกิน กับไอ้ยาจกคนนี้ต่อไป
ถ้าแต่งกับมันเราตัดพ่อตัดลูกกัน
ถึงยังไงลูกก็ยังรักเขา
ซินแบด
ข้ามีข้อเสนอให้
ด้วยเงินห้าเท่าของค่าหัว ที่ข้าประกาศจับเจ้าไป
พร้อมเรือใหญ่ให้อีกหนึ่งลำ
ขอเพียงเจ้า สาบานกับข้าว่า
เจ้าจะไปจากที่นี่ตั้งแต่วันนี้
และจะไม่กลับมาให้ลูกสาวข้าเห็นหน้าอีก
พระอาญามิพ้นเกล้า
พระองค์คงทรงทราบคำตอบกระหม่อมแล้ว
ฟังให้ดีนะ ซินแบด
ข้าตัดสินอย่างเป็นธรรมแล้ว
ข้าเสนอโอกาส เพื่อให้เจ้า
ได้สร้างความฝันให้เป็นจริง
เจ้าจะแต่งงานกับลูกข้าวันนี้เลยก็ได้
แต่ภายในหนึ่งนาที
หลังจากที่เจ้าสองคนเป็นสามีภรรยากันแล้ว
เจ้าจะต้องโดนตัดหัวทิ้ง
เสด็จพ่อ
ลูกไม่เคยเห็นพระองค์ จ้วงจาบหยาบช้าเพียงนี้มาก่อน
ทรงทำเช่นนี้กับลูกสาวของพระองค์ และคนที่นางรักได้ยังไงเพคะ
เพราะพ่อคือองค์สุลต่าน
ไอ้ไพร่นี่ไม่มีสิทธิ์เคียงคู่เจ้า ปาริซ่า
มันจะต้องรักษากฏ อันศักดิ์สิทธิ์ของอาณาจักรของพ่อ
ลูกเองก็ไม่ใช่หญิงสามัญชน
อนาคตของลูกจะต้อง เป็นปึกแผ่นมั่นคงไปตลอด
ถ้าพ่อเสียเจ้าไป
พ่อจะเสียโอกาสที่จะมีรัชทายาท
เพื่อสืบบัลลังก์ด้วย
เจ้า จงเลือกเอาซินแบด
อาหารไม่ถูกปากท่านเหรอ
เปล่า ฟ้าสวยเลยอยากมอง
หรือว่าท่านไม่ถูกใจข้า
สวรรค์กำหนดให้บุรุษแห่งท้องทะเล
ล้างบางเผ่าพันธุ์ปีศาจ
ไปจากดินแดนอันเลวร้าย
ชายทั้งโลกพากันตามหาข้า
พวกเขาทนไม่ได้
แล้วท่านเองล่ะ
ไม่มี
ความปรารถนาบ้างเลยเหรอ
ซินแบด ซินแบด
ปาริซ่า
ซินแบด
เจ้ายังไม่ตาย
ข้าไม่ตายง่าย ๆ หรอก
เราต้องหาทางออกด้วยกัน เจ้ามากับข้าเถอะ
ไม่ ไม่ซินแบด ข้านึกอะไรได้ ดูนั่น
ข้าอยากขอ แค่ให้ท่านรอข้าก่อนเท่านั้น
ไม่
เจ้าต้องไปกับข้า ลุกขึ้น
ไม่ ซินแบด มีแค่ทางนี้ทางเดียว
น่าสงสาร ฟีรูเซ่
เจ้าคงเห็นแล้ว
นั่นแหละความบันเทิง
ที่มายากลของข้ามอบให้เจ้า
เจ้าคงรู้นะ ว่าข้ามีวิชาควบคุมห้วงเวลาได้
ดูลูก ชายเจ้าสิ
ลูกของเจ้า
และซินแบด
จะรู้ได้ไงว่าของจริง
เพราะว่า พลังจากความรู้สึกของมนุษย์นั้น
จะก่อเป็นหมุดหมายขึ้น
ในทุกเวลา และทุกที่
พลังข้ายังไม่แข็งแกร่งพอ
ที่จะเปลี่ยนมันได้ แต่
การจะไขว่คว้าหาหมุดหมายพวกนั้นแล้วใช้มัน
เพื่อย้อนเวลากลับสู่อดีต
แม้ตอนนี้ ข้ายังไม่แกร่ง
แต่ไม่ช้า
ข้าก็จะเปลี่ยนมันได้
แต่ซินแบดยังไม่ตาย
เจ้ายังเชื่อว่ามันไม่ตายอยู่อีกเหรอ
มาดูชะตา ของเจ้าก่อนดีกว่ามั้ย
เสียดาย
ข้ามอง ไม่เห็น ซักอย่าง
ซินแบด
ฟีรูเซ่เจ้ายังไม่ตาย
มีวิญญาณคิดหนีเรอะ
ท่านคงรู้จักข้านะ
งั้นรู้ไว้ว่าข้าไม่ได้อยากรู้จักเจ้า เข้าแถวไป
เจ้ายังไม่ตาย
แต่ช่างเถอะ กลับ ไป เข้าแถว
เดี๋ยว พวกเขาเป็นคนดี
มีความกล้าหาญ
ทำไมพวกเขาไม่ได้ขึ้นสวรรค์ล่ะ
พวกมันยังไม่ได้ถูกพิพากษา
ถ้ายังไม่พิพากษา ก็ไม่น่าพาพวกเขามาที่แบบนี้
ทุกชีวิตล้วนถูกสาปเอาไว้แล้ว
สหายเจ้าก็ด้วย
พวกเราถูกกำหนด ให้ต้องย่ำเดินกลางทะเลทราย
ชั่วกัลปาวสาน
เดินต่อไป
เดี๋ยว
ท่านชอบวางเดิมพัน มั้ย
ข้าไม่เคยคิดจะเดิมพัน
อีกไม่นานเจ้าก็ต้องอยู่ในกำมือข้า
ช้าเร็วเจ้าก็ต้องมา
ท่านต้องทำซักอย่างสิ เพื่อก้าวต่อไป
อยากจมปลักเป็นยมทูตคอยเกณฑ์วิญญาณ ไปตลอดเหรอ
จริงของเจ้าซินแบด
การฆ่า เป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ
ของทะเลทรายแห่งชีวิต
และกาลเวลา
การสาปแช่งก็เป็นส่วนหนึ่งของโลก
แต่การนำพาชีวิต
ที่ผิดธรรมชาติไปกับเจ้า
ให้รอดพ้นจากคำสาป
เป็น เรื่องที่ผิดอย่างมหันต์
ถือว่าข้าขอเดิมพันกับท่านเถอะ
ถ้าข้าหาเทวทูตขาวเจอ
และฆ่ามันได้
ท่านต้องปล่อยวิญญาณเหล่านี้
และห้ามตามหาพวกเขาอีกต่อไป
แล้วถ้าเจ้าแพ้เดิมพันล่ะ
ถ้าข้าแพ้
ข้าจะทำหน้าที่แทนท่าน
เฝ้าวิญญาณเหล่านี้ไปชั่วนิรันดร์
ปิดประตูชนะของเจ้าได้เลย
ข้าต้องเป็นฝ่ายชนะ แน่นอน
บอกให้เอาบุญนะ ซินแบด
ตำแหน่งข้า คือความทรมาน อย่างที่สุด
ข้าต้องแบกรับน้ำหนัก เศษซากเดนมนุษย์ทั้งมวล
และยังต้องส่งวิญญาณเกิดใหม่ ซึ่งถ้าเจ้าเกิดแพ้
เจ้าต้องทำ ต่อไป
ไม่รู้จบ
รู้อย่างงี้แล้วยังจะเดิมพันอยู่มั้ย
ได้ ตกลง
ท่านเป็นใคร
ข้าว่ารูปใบเดียวแทนคำพูดได้เป็นพันคำ
เจ้าคงไม่ต้องการมันหรอก
ท่านเหมือนองค์สุลต่านเลย
เจ้าอยากเห็นอะไรก็ได้เห็น
เจ้าคนเดียวเท่านั้น ที่เห็นได้
เมื่อเจ้าปลดปล่อยยักษ์ จากตะเกียงมันจะเป็นของเจ้า
ยักษ์ในตะเกียงเหรอ
ใช่โปรดบัญชามา
ใช่ยักษ์ที่ ปล่อยออกมา แล้วจะให้พรสามประการรึเปล่า
เขาว่ากันอย่างงั้น
แต่ ย้อนกลับไปเมื่อห้าร้อยปีก่อน
มีคนชั่วที่จิตใจหยาบช้าสามานย์คนนึง
มันวางอุบายให้ข้ากลับ เข้าไปในตะเกียงตามเดิม
หลังจากมันได้พรสมใจแล้วมันก็
และ ที่ต่ำช้ายิ่งกว่านั้น
มันขอพรข้อสุดท้ายไปว่า
ขอให้พลังของข้า
จงสลายไป
จนกว่าจะมีวิญญาณ ที่ดวงตกมาปลดปล่อยข้า
สหายข้าบอกว่าคนที่จะปลดปล่อยข้า คนต่อไปจะได้ขอพรสามประการเช่นเดียวกัน
แต่จากนั้น
มันจะพบกับเงื่อนไขที่อันตรายด้วย
คนผู้นั้นจะต้องตาย
ก่อนแสงแรกของตะวันจะขึ้น
ในวันที่มันปลดปล่อยข้า
ไง รู้อย่างนี้แล้วจะว่ายังไงล่ะซินแบด
งั้นข้าคงจะไม่ขอพรอะไรแล้วท่านยักษ์
ข้าให้เจ้าไปไม่ได้จนกว่า จะขอพรครบสามประการซินแบด
เจ้ารู้นี่ พรข้อเดียวเท่านั้นที่เจ้า จะขอไม่ได้คือขอไม่ให้เจ้าตาย
ข้าไม่มีเวลารอเจ้าแล้ว
ทันทีที่ตะวันขึ้น เจ้าก็ตายแล้วสหาย
ซึ่งถ้าจะพูดให้ชัดก็คือ
ไม่มีพรข้อไหน
ทำให้ข้ารอดพ้นจากความตายได้ใช่ หรือไม่
ถูกต้อง พรข้อเดียวที่ช่วยชีวิตเจ้าไม่ได้ ข้าเสียใจด้วยจริง ๆ
แต่มันเป็นเงื่อนไขที่ยักษ์ต้อง ยอมจำนน
ขอพรมาเลยซินแบด
พรข้อแรก ข้าขอให้พวกท่าน ช่วยให้ข้าได้รอดพ้นจากความตายที่
ข้าว่าข้าอธิบายอย่างชัดเจนแล้วนะซินแบด
พรข้อเดียวที่ขอไม่ได้คือขอไม่ให้เจ้าตาย
ข้าก็พูดไปแล้วนี่ เสียของเปล่า
ตอนนี้เหลือพรแค่สองข้อแล้วซินแบด
พรข้อที่สอง
ขอให้ข้าได้อยู่เคียงข้างปาริซ่า
พรเจ้า จะเป็นจริง ด้วยพลังข้า
พรเจ้า จะเป็นจริงด้วยพลังข้า
ปาริซ่าล่ะ
นั่น นางอยู่หลังประตูนั้น
ในรังของเทวทูตขาว ข้าพาเจ้ามาได้ไกลที่สุดได้เท่านี้แหละ
แต่คงมีค่าเท่ากัน
เพราะในอีกไม่ช้าเจ้าก็ต้องโบกมือ ลาโลกแล้ว
จริงของท่าน พรข้อสุดท้ายข้าขอให้
ให้ท่านไว้ชีวิตข้าพ้นจากความตาย
เจ้าจะได้รู้ผลของความดื้อรั้นของเจ้าเดี๋ยวนี้
ขอเวลาเดี๋ยวนะ
เพิ่งออกมายังมึนอยู่
ขอเวลาคิดเดี๋ยวนะซินแบด
ขอบใจ
พรสามข้อหลังผ่านไปห้าร้อยปี
ลบหนึ่งลบหนึ่ง
เอาออกอีกหนึ่งพรก็ไม่สมบูรณ์น่ะสิ
เดี๋ยว อีกแป๊บเดียวนะซินแบดนะ สองหนึ่งสอง สองสองสี่
ท่านไม่ต้องคิดให้เปลืองสมองหรอกท่านยักษ์เอ๋ย
ท่านบอกเองว่าพรข้อเดียว ที่ช่วยให้ข้ารอดจากความตายไม่ได้
เออไง
แต่ท่านก็ไม่ได้บอกว่าขอพรข้อเดียวกัน แต่ซ้ำเป็นสองข้อจะช่วยข้าไม่ได้นี่
ถ้าเจ้าพูดผิดข้ายอมให้เอาดาบมาฟันเลย
พรของเจ้า
ข้าจะบันดาลให้
ขอบใจมากซินแบด
ที่ช่วยให้ข้ารอดพ้นจากการโดนกักขังมานาน
เวลาของข้าใกล้จะหมดแล้ว
แต่ก่อนที่ข้าจะอวยพรให้ เจ้าไม่ต้องการสิ่งนี้หรือ
ไม่
แต่ไม่มีหนังสือเล่มไหน บอกว่าการให้เป็นสิ่งที่ ผิดนี่
แล้วข้าต้อง
เจ้าเทวทูตขาวนั่น มีอาคมแก่กล้า
มีทหารมาล่ามันเป็นกองทัพแต่ไม่รอดซักราย
ข้าจะฆ่าเจ้าให้ตายรอบสอง
ซินแบด
เจ้านี่มันมีเก้าชีวิตจริง ๆ อย่างกับแมว
ปาริซ่าอยู่ไหน
อย่าเพิ่งใจร้อนสิซินแบด
ดูรอบ ๆ ซะก่อน
ถ้าข้าโบกมือแค่วูบเดียว
อสูรกายนี่จะหายไปทันที
ซินแบด ซินแบด นี่ท่านจริง ๆ เหรอ
ทุกอย่างจะต้องดีดังเดิม
ปล่อยนางซะ
เจ้าไม่มีสิทธิ์มาออกคำสั่ง กับข้า
ต้องการอะไร
ข้าไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น
แต่มันจะเกิดเอง นานมาแล้ว
ข้าเคยขอพร จากยักษ์ในตะเกียง
ให้มอบพลังไร้ขีดจำกัดแก่ข้า
แต่เจ้ายักษ์นั่น มันลวงข้า เมื่อข้ายังอยู่บนเกาะนี้
พลังทั้งหมดของข้าจะถูกจำกัดกรอบ
แต่อีกไม่นานทุกอย่าง จะเปลี่ยน
จะมีรุ่งอรุณวันใหม่
มันจะนำมาซึ่งพายุ
ที่พัดกระหน่ำทั่วโลก
ทั้งดวงวิญญาณทรงพลังเช่นเจ้า
อารมณ์ความรู้สึกทั้งหลายแหล่ ที่เจ้ามีต่อคนที่เจ้ารัก
ทั้งหมดจะมีผลให้พลังของข้ารุดหน้าขึ้น
แก่กล้ากว่าเดิมนับพัน ๆ เท่า ดูเอาเถิดซินแบด
เจ้าคือส่วนผสมที่ขาดหายไป ของยาวิเศษนี่
งั้นปาริซ่าก็คือหมากที่เจ้าหลอกให้ข้ามาที่นี่
เจ้าทำร้ายชีวิตของผู้หญิงที่ข้ารัก
เพื่อนพ้องของข้า ต้องตาย
ฟีรูเซ่ที่เป็นเหมือนน้องสาวข้า ก็ตาย
งั้น เจ้าจะคิดว่าข้าผู้นี้
เป็นปีศาจร้ายที่อยู่ในคราบมนุษย์ หรือไม่ก็
คิดว่าข้า เป็นความ สมดุลที่ธรรมชาติสร้าง ก็ได้นะ
หยุดทำชั่วตอนนี้ยังไม่สายหรอก
หุบปาก
ตอนนี้เจ้าเหลือทางเลือกเดียวแล้ว
ไม่มีทางเลือกใดอีก
มอบวิญญาณของเจ้าให้ข้า
หาไม่แล้วข้าจะปล่อยอสูรกายนั่น
แล้วเจ้าทั้งสอง ต้องจบชีวิต ที่นี่
ข้ายอมแล้ว
ไม่
เจ้าจะทำอะไรเขา
มันจะยอมร่วมมือกับข้า หรือจะเป็นทาสของข้า
ก็ได้ มันตัดสินใจแล้ว
แต่มีข้อแม้สองข้อ
หนึ่ง ปล่อยปาริซ่าให้เป็นอิสระ
สอง นครมาเล็กจะต้องปลอดภัย
ถ้า เจ้าทำได้ ข้าจะยอมมอบวิญญาณให้
และยอมร่วมมือกับเจ้าด้วย
ข้ารับปากเจ้า
งั้นก็รีบลงมือซะ
รับไป เอาไปห้อยคอของเจ้าซะ
และศิโรราบ ต่อ ข้า
ไม่
เร็วสิ มัวลังเลอะไรอยู่ล่ะ
เลือกเอา
เงินทองพร้อมเรือลำยักษ์
กับชีวิตเจ้า หรือ
งานวิวาห์ที่ไม่มีอันจะกินของเจ้า
ตาย
แค่นี้หม่อมฉันเลือกได้พะย่ะค่ะ
พลังของข้า
หม่อมฉันขอยอมตายดีกว่า ที่จะต้องทน
อยู่อย่างเลื่อนลอยเมื่อขาดคนที่รักไป
ข้าจะเป็น อมตะ
ยังมี สตรีอีกนางนึง ที่เจ้ารัก
มาทั้งชีวิต แม่ ของเจ้า
ขึ้นบอลลูนนั่น ไปเร็ว
เป็นอีกครั้ง ที่มหันตภัยแห่งความ ชั่วร้ายต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไป
แพ้ต่อพลังอย่างหนึ่ง ที่มั่นคงจีรังที่สุด
พลังแห่งแรงบันดาลใจที่มีอย่างเต็มเปี่ยม